مفرّح ( 1328 )
ناصر مفرّح ذات ، فرزند حسين ، در سال 1328 هجرى شمسى در شهر تاريخى همدان پا به عرصه جهان هستى گذاشت . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاه خود به انجام رسانيد ، ازآنپس به استخدام دولت درآمد و پس از سالها خدمت سرانجام بازنشسته گرديد .
ناصر مفرّح ذات كه در شعر تخلّص « مفرّح » را برگزيده است ، از سال 1342 شمسى به شعر و شاعرى پرداخت و در سرودن انواع شعر طبعآزمايى كرد ، امّا بيشتر به غزلسرايى رغبت و تمايل نشان مىدهد .
مفرّح به انجمنهاى ادبى زادگاه خود راه يافت و از محضر اساتيد شعر ، چون مرحوم سيّد كاظم حسينى ( داور ) ، مرحوم مهدى ديجور ، ذوقى ، شعبان فرزانه ( مجرّد ) و روح القدس كسب فيض كرد و شعرش به شكوفايى رسيد .
مفرّح در شعر از سبك و شيوهء عراقى پيروى مىكند و معتقد است كه از شعر نو هنگامى كه داراى مضامين و محتواى خوب باشد ، لذّت مىبرد و آن را تأييد مىكند .
مفرّح در سال 1375 قسمتى از اشعار خود را تحت عنوان « جلوهء حق » در يكصد و شصت صفحه به چاپ رسانيد .
نمونههاى زير از نظم اوست :