تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 105

مساهمون:

ص١٠٥

معزّى ( 1345 - 1274 )

مير سيد على خان معزّى فرزند مير سيد رضا معروف به حاج ارباب « 1 » در سال 1274 هجرى شمسى در بادرود نطنز قدم به عالم هستى گذاشت ، در زادگاه خود دانش‌هاى مقدماتى زمان را در مكاتب قديمه فراگرفت و در سال 1332 شمسى به علت ابتلا به بيمارى آسم و اگزما خانه و كاشانه و زمين‌هاى كشاورزى را ترك گفت و به شهر كاشان مهاجرت كرد و در اين شهر رحل اقامت افكند . مير سيد على معزّى در كاشان با شعراى اين شهر درآميخت و در جلسات انجمن ادبى صبا شركت مىكرد و از محضر ادبا و اساتيد انجمن بهره مىگرفت سرانجام در سال 1345 در كاشان بدرود حيات گفت جنازه‌اش به زادگاهش حمل و در بادرود به خاك سپرده شد . معزى شاعرى غزل‌سرا بود و به قصيده‌سرائى نيز تمايل داشت و گاهى نيز شعر فكاهى مىسرود كه آثارش در بعضى جرائد زمان به چاپ مىرسيد . ديوان اشعارش حدود چهار هزار بيت است كه هنوز طبع و نشر نگرديده است . « 2 »
هامش
( 1 ) - اجداد ميرزا سيد على معزّى از سادات زواره بوده‌اند كه از ديار خود به بادرود نطنز مهاجرت كرده و ازآن‌پس به كاشان كوچيدند و در اين شهر سكونت گزيدند . ( 2 ) - آثار اين شاعر را فاضل ارجمند افشين عاطفى فرزند برومند شاعر نامور حسن عاطفى براى من ارسال داشته است .