تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 39

مساهمون:

ص٣٩

سفير ( 1328 )

سيّد محمّد تهران‌پور ، كه در شعر تخلّص « سفير » را برگزيده است ، در بيست و يكم تيرماه 1328 شمسى در قدمگاه نيشابور در خانواده‌اى روحانى قدم به عرصهء حيات گذاشت . سفير مىگويد : « پدرم كسوت روحانيّت را از پدران خود به ارث برده بود و هم اينك برخى از بازماندگان در كسوت روحانيّت به سر مىبردند . » تهران‌پور تحصيلات ابتدايى را در زادگاهش به انجام رسانيد و در سال 1345 به تهران مهاجرت كرد . دورهء متوسّطه را پس از دورهء اوّل در هنرستان هواپيمايى به پايان رسانيد ، و به دريافت مدرك گواهينامهء فنى توفيق يافت . امّا به علّت فقر مالى و مشكلات زندگى ترك تحصيل كرد و سالى چند به كارهاى آزاد روى آورد و در پيشهء تزيينات ساختمانى به كار پرداخت . سرانجام پس از تغيير مشاغل مختلف ، در سال 1362 به استخدام سازمان آب تهران درآمد و هم‌اكنون در آن سازمان انجام‌وظيفه مىكند . سفير از آغاز جوانى به علّت علاقه‌اى كه به شعر داشت ، در همان زمان زمزمه‌هاى شعرگونه‌اى شروع كرد و به قول خودش : « هرگاه در تنگناهاى زندگى قرار مىگرفتم ، به دامان شعر پناه مىبردم و زمزمه‌هاى موزونى گلايه‌آميز و شكوه‌گونه سر مىدادم و همين ارتباط سبب پيشرفتم در سرودن شعر مىشد و براى اوّلين بار با