شكوفه ( 1352 )
محمّد تقى حرآبادى ، كه در شعر « شكوفه » تخلّص مىكند ، فرزند محمّد حسين ، در پانزدهم دىماه سال 1352 در روستاى حرآباد از توابع استان اراك چشم به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى را در زادگاهش و دورهء متوسطه را در اراك به انجام رسانيد ، آنگاه به تهران مهاجرت كرد و در رشتهء تأسيسات ساختمان به تحصيل ادامه داد . تا اخذ مدرك فوق ديپلم پيش رفت .
حرآبادى دربارهء دوران كودكى و محيط خانوادگى خود چنين مىگويد : « از كودكى به شعر و ادبيّات فارسى علاقه داشتم و علّت آن ، محيط خانوادگىام بود . اجداد پدرىام از روحانيان به نام فراهان بودند و آخرين آنها حاج شيخ ابو القاسم از مجتهدين حوزهء نجف اشرف بود . خانوادهء مادرىام از مالكين سرشناس و كدخداى ده و اكثرا باسواد و اهل مطالعه و كتاب بودند ؛ به خصوص در شبهاى زمستان كه كشاورزان بيكارند ، افراد فاميل دورهء شبنشينى داشتند ، هر شب منزل يكى از بستگان جمع مىشدند و سرگرمى آنها شاهنامهخوانى و ديگر كتابها مانند خمسهء نظامى گنجوى بود و كتاب خوانى را با صداى بلند و آواز دلنشين مىخواندند . در آن هنگام من در سنين 5 تا 10 سالگى بودم و طنين شعر شاهنامه در گوشم صدا مىكرد . وزن شعر از همان كودكى در ذهنم جا افتاد و نخستين شعرى كه سرودم در هجدهسالگى بود . »
حرآبادى اضافه مىكند : « به علّت ضعف حافظه اشعار ديگران در خاطرم نمىماند