شكارسرى ( 1345 )
حميد رضا شكارسرى سليمى ، فرزند محمّد ابراهيم ، در سال 1345 هجرى شمسى در تهران پا به عرصهء حيات گذاشت . پدر و مادر او گيلانى هستند ، بنابراين وى ريشه در آب دارد و نژادش به سرزمين سرسبز گيلان بازمىگردد .
شكارسرى تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را بهپاى برد و در رشتهء زمينشناسى ليسانس گرفت و به عنوان مهندس راهسازى در وزارت جهاد سازندگى مشغول كار شد .
شكارسرى از كودكى داراى ذوق و قريحهء شاعرى بود و اشعارى مىسرود و در سال 1363 نخستين بار غزلى از او در مجلّهء جوانان به چاپ رسيد كه باعث گرديد كار شاعرى را جدّى بگيرد و رسما در وادى شعر وارد شود . او عقيده دارد كه قالب شعر مطرح نيست ، مهم آن است كه شاعر بتواند آنچه مىگويد در انتقال آن به خواننده موفّق باشد . بنابراين وى هم شعر كلاسيك مىسرايد و هم شعر نو و نيمايى .
شكارسرى مجموعهاى از اشعار خود را به نام « باز جمعهاى گذشت » فراهم كرده و آمادهء چاپ نموده است .
غريبه
من چهرهاى در آينهها ديدم از خودم * آنقدر هولناك ، كه ترسيدم از خودم