سعيد ( 1348 )
مهندس سعيد نعمتى ، فرزند رحمت ، شاعر و طنزپرداز خوشذوق گيلانى ، در سال 1348 هجرى شمسى در شهرستان لنگرود در ميان خانوادهاى فرهنگى و اهلقلم چشم به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد ، ازآنپس راهى تهران شد و به دانشگاه صنعتى پلى تكنيك ( امير كبير ) راه يافت و در رشتهء مهندسى راه و ساختمان به تحصيل پرداخت و در سال 1371 فارغ التّحصيل شد .
نعمتى كه در اشعار جدّى خود گاهى « سعيد » تخلّص مىكند و در كارهاى طنزگونهاش از نام مستعار « ابليس » استفاده مىنمايد ، دربارهء رابطهاش با شعر و شاعرى چنين مىگويد : « اوّلين بار گلستان سعدى نظرم را به خود جلب كرد و اين در حالى بود كه بيش از چهارده سال نداشتم . آنگاه روانى طبع ايرج ميرزا مرا مجذوب خود ساخت و با زمزمه كردن اشعارش به مرور احساس كردم كه واقعا شاعرى طبع روان مىخواهد . اين بود كه زندگى ادبىام با سرودن اوّلين شعرم به صورت يك مثنوى طنزگونه در سال سوم دبيرستان آغاز گرديد و مورد استقبال دوستان قرار گرفت . »
سعيد در نوزدهسالگى به عضويّت انجمن ادبى حافظ لنگرود درآمد و با سرودن اشعارى كه بيشتر شامل مادّه تاريخ و يا به صورت بالبداهه بود ، مورد توجّه اعضاى انجمن قرار گرفت . وى بيشتر در قالبهاى كلاسيك طبعآزمايى مىكند و به آثار