تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 238

مساهمون:

ص٢٣٨

شرر ( 1328 )

على رحيميان ، كه در شعر تخلّص « شرر » را برگزيده است ، فرزند على اصغر متخلّص به مسرور ، در سال 1328 هجرى شمسى در كوى بُنه‌بازار همدان در جوار تربت عارف شوريده‌حال بابا طاهر در خانواده‌اى مذهبى و اهل شعر و ادب پا به عرصهء حيات گذاشت . رحيميان در پنج‌سالگى به مكتب ميرزا غلامحسين اسلامبولچى رفت و قرآن و نصاب الصّبيان را در آنجا آموخت ، در هفت‌سالگى راهى دبستان شد و دورهء ابتدايى را به انجام رسانيد ، ازآن‌پس به شغل آزاد روى آورد و هم‌اكنون در زادگاهش در پيشهء صحّافى به كار اشتغال دارد . رحيميان قريحهء شاعرى را از پدر خود ، مسرور ، به ارث برد و براثر تشويق و راهنمايى پدرش به سرودن شعر پرداخت . وى از سال 1353 كار شاعرى را آغاز كرد با شركت در انجمن‌هاى ادبى شهر خود از پيش‌كسوتان در شعر كسب فيض كرد و خود را مديون شاعرانى چون : فرّخ ، داور ، ديجور و محجوب مىداند و در حال حاضر در دو انجمن ادبى بابا طاهر و بو على سينا عضويّت دارد و از استاد مجرّد و مفرّح بهره‌مند مىشود و تخلّص شرر را مفرّح برايش انتخاب كرده است . شرر شاعرى غزل‌سرا است و در سرودن غزل از شيوه و سبك هندى ( اصفهانى ) پيروى مىكند . نمونه‌هاى زير از نظم اوست :