سيمين ( 1312 )
خانم سيمين دخت وحيدى ، فرزند عبّاسعلى ، در سال 1312 هجرى شمسى در شهرستان جهرم فارس در خانوادهاى مذهبى و اهل شعر و ادب چشم به جهان گشود .
در چهارسالگى با قرآن آشنا شد و به حفظ سورههاى آن علاقه نشان داد ؛ در پنجسالگى به مدرسه رفت و دورهء دبستان را به پايان رسانيد و دورهء متوسّطه را در بزرگسالى بهطور شبانه ادامه داد و در رشتهء ادبى ديپلم گرفت .
خانم وحيدى سيزدهساله بود كه تن به ازدواج داد و به خانهء بخت رفت كه امروز ثمرهء آن پنج فرزند است كه همگى داراى تحصيلات عاليهاند .
خانم وحيدى دربارهء شعر و شاعرى خود چنين مىگويد : « قريحهء شعر در خاندان ما موروثى است ؛ پدر و دايى و عموهايم شعر مىسرودند . در سيزدهسالگى احساس كردم مىتوانم شعر بگويم . از هنگام تحصيل در دبيرستان سرودن شعر را جدّى گرفتم و مشوّق من بيشتر دايىام بود و اوّلين شعرم كه سرودم در مذمت دروغ بود و آن هم به مناسبت دروغى كه دخترم گفته بود سرودم . »
خانم سيمين سالها است كه در كار تدريس در كلاسهاى تربيت معلّم و كانونهاى مذهبى و داورى دربارهء شعر و كتاب مىباشد و در حوزهء هنرى سازمان تبليغات اسلامى فعّاليّت دارد .
آثار و مجموعه شعرهايى كه تاكنون از وى طبع و نشر گرديده و يا در دست چاپ