سيّد ( 1300 - 1247 )
سيّد مرتضى موسوى ( صحّاف ) فرزند سيد عبد الرحمن كه در شعر تخلّص سيّد را برگزيده بود در حدود سال 1247 هجرى شمسى در كوى حاجى شهر همدان تولّد يافت در كودكى به مكتب رفت و خواندن و نوشتن آموخت ازآنپس پيشهء پدر را برگزيد و صحّافى را پيشه ساخت و از اين رهگذر معيشت كرد پس از درگذشت پدر مسئوليت و سرپرستى خانواده را عهدهدار گرديد .
سيّد از نوجوانى به شعر و شاعرى دلبستگى يافت و چون از قريحهء شاعرى برخوردار بود به سرودن شعر پرداخت و با حضور در انجمنهاى ادبى از اساتيد شعر كسب فيض كرد و با فنون شعر و رموز آن آشنا شد بتدريج شعرش به شكوفائى رسيد و توجه ارباب ادب را به شعرش معطوف داشت و حجرهاش كه محل صحافى او بود مجمع ادبا و شعرا گرديد .
سيد با شعرائى چون ، : غمام ، ناهيد ، مظهر ، غبار ، آزاد ، ضيغمى ، بلهى و مفتون معاصر بود . محمد حبيبيان شاعر همدانى كه حبيب تخلص مىكند و نوادهء برادر سيّد مرتضى يعنى سيد حسين موسوى كه چمدانساز مىباشد درباره شاعر چنين مىگويد :
سيّد مرتضى شاعرى اجتماعى بود در آغاز در زمرهء مستبدين بشمار مىرفت امّا وقتى مستبدين شكست خوردند او نيز از استبداد دست كشيد و مشروطهخواه شد و اشعارى هم در اين زمينه سروده و در ديوانش موجود است . ديوان اشعارش بالغ بر يكهزار بيت