رسيدم ، امّا نمىتوانستم « بيت المال » را « مال البيت » تلقّى كنم ، اجبارا استعفا كردم و وارد محيط هنرى صدا و سيما شدم و در كنار عزيزانى چون استادان محمود شاهرخى و مشفق كاشانى و ابراهيم ستوده به كار پرداختم . »
سهرابىنژاد نخستين مجموعهء شعرى كه طبع و نشر كرد در سال 1368 بود ، به نام « اشارات اشك » و تاكنون حدود بيست سرود براى صدا و سيما به مناسبتهاى مختلف سروده است . وى علاوه بر صدا و سيما ، در مجلّهء كيهان فرهنگى نيز به خدمت اشتغال دارد .
سهرابىنژاد در سرودن انواع شعر طبعآزمائى مىكند امّا توانايى و مهارتش بيشتر در سرودن رباعى و دوبيتى است .
نماز
نرمنرم از درخت شب ريزد * بر بسيط زمين شكوفهء تر
مىشكفد ز باغ مسجد پير * گل نيلوفر اذان سحر
*
عطر توحيد در هوا جاريست * لحظهها آسمانى و بكرند
چشم دل باز كن به جان بشنو * رود و دشت و نسيم ، در ذكرند
*
كمتر از ذرّه نيستى ، برخيز ! * سنگها هم ز شوق بشكفتند
مىرسد تا اذان به گوش درخت * برگها هم به سجده مىافتند !
سرباز
بامدادان كه آفتاب غيور * مىكشد تيغ بر شب ديجور
اختران يكبهيك به خاك افتند * شب گريزان شود به بيشهء دور
در پس كوههاى وهمانگيز * در بر رودهاى پُرشروشور