تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 128

مساهمون:

ص١٢٨

سهرابىنژاد ( 1332 )

محمّد رضا سهرابىنژاد در هفدهم فروردين ماه سال 1332 شمسى در دامان شكوهمند الوند شهر تاريخى همدان و در جوار پير شوريده‌حال عرفان بابا طاهر عريان قدم به عرصهء هستى گذاشت . يك‌ساله بود كه همراه پدر و مادرش به تهران مهاجرت كرد و به قول خودش در اين شهر نامهربان رشد كرد . سهرابىنژاد دوران كودكىاش در تهران با رنج و سختى و كار و بيگارى سپرى گشت . با روزى دوازده ساعت كار طاقت‌فرسا ناگزير به تحصيل ، آن هم به‌طور شبانه ، گرديد . خود دراين‌باره مىگويد : « نوجوانى و جوانىام با كار البتّه با بيگارى سپرى گشت ، به‌ناچار با روزى دوازده ساعت كار شاق ، در دبيرستان شبانهء مروى تهران ثبت نام كردم و با طرحى كه در آن زمان رايج بود ، در يك سال دو كلاس را گذراندم ؛ تا اين كه در سال 1365 من هم صاحب مدرك ديپلم شدم . » سهرابىنژاد ازآن‌پس كه ديپلم خود را گرفت ، وارد خدمت نيروى هوايى شد و به علّت ناهماهنگى روحى با محيط خشك نظام و نيز فرمان امام خمينى ، داير بر فرار از ارتش ، يك هفته قبل از اخذ سردوشى ، از نيروى هوايى گريخت ؛ تا اينكه انقلاب شد و او نيز به صف انقلابيّون پيوست . خود دراين‌باره مىگويد : « در خدمت به انقلاب در ارگان‌هاى مختلف به كار پرداختم ، تا اينكه در سال 1360 وارد محيط ادارى شدم و در يك شركت پس از سال‌ها كار و تلاش مؤمنانه و متعهّدانه به مديريّت امور ادارى
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 128 | سيد محمد باقر برقعى