تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 99

مساهمون:

ص٩٩

پرواز ( 1333 )

عليرضا اخلاقى باقوجرى ، فرزند محمّد رضا ، كه براى شعر خود تخلّص « پرواز » را برگزيده است ، در چهارم شهريور ماه 1333 شمسى در محلّهء عيدگاه مشهد ديده به جهان گشود . اخلاقى دربارهء زندگى و انگيزهء سرايش شعر و فعاليّت‌هاى ادبى و هنرى خود شرحى براى نگارنده نوشته كه بهتر ديدم همان را با اندك كاستى و تغيير بياورم : « شايد بتوان گفت كه من از همان روزهاى نخستين با شعر آشنا بوده‌ام . مادر بزرگ سيّده‌ام « بىبى » و مادرم « زهرا » اوّلين كسانى بودند كه با موسيقى و وزن لالايىهاى محلّى آسمان رؤياهاى كودكىام را ستاره باران كردند . پدرم نيز به گونه‌اى غريزى وزن و قافيه را به خوبى مىشناخت . با آنكه زندگى سخت و توان فرسايش به او اجازه سوادآموزى نداده بود ، در مكتب‌ها و كلاس‌هاى شبانه در جُست‌وجوى سوادى بود تا بتواند آنچه را در سر دارد ، بر كاغذ سپيد آرزوهايش بنويسد و . . . نوشت . امّا كم‌سوادى به او اجازهء مطرح شدن نداد . در شعر مهم‌ترين يادگارش تقديرنامه‌اى از دانشگاه مشهد است . من كودكى بيش نبودم كه يكى از مثنوىهاى خاطره‌انگيزش را ويرايش كردم تا او ، با شوق بسيار آن را به پيك پست بسپارد . او كه تقديرنامه‌اش را گرفت ، من تازه در كوچه‌هاى شعر ، دست به ديوار به راه افتاده بودم . اين « ذوق » ارزشمندترين ميراث پدرم بود كه خوشبختانه در خانوادهء