تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 73

مساهمون:

ص٧٣

پايا ( 1345 )

منوچهر پويا در سال 1345 هجرى شمسى در كرمانشاه قدم به عالم حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاه خود به انجام رسانيد و در سال 1367 به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به تدريس در مدارس شهر خود اشتغال ورزيد و در خلال خدمت آموزشى در رشتهء جغرافيا به تحصيل ادامه داد . منوچهر پويا مىگويد : « از ده‌سالگى و شايد هم كمتر با توجه به فضاى فرهنگى خانواده به ادبيّات علاقه‌مند شدم و چون هر گوشهء خانه پر بود از مجلّات گوناگون و جزوه‌هاى شعر و كتاب‌هاى مختلف بزرگان شعر و ادب فارسى و ديگر كشورها ، اين علاقه با تشويق‌هاى مادرم و راهنمايى استاد و آموزگار شعرىام برادر بزرگترم « ابراهيم پويا » بيشتر شد و از همان زمان آغاز به نوشتن قصّه و سرودن شعر كردم و با مساعدت برادرم توانستم داستان‌هايى با عناوين « پنجره‌هاى بسته » ، « محمّد خان » و « آرزو » به چاپ برسانم . منوچهر پويا ، كه تخلّص « پايا » را در شعر خود برگزيده ، از نوجوانى به سرودن شعر پرداخت و در تمام قالب‌هاى شعرى طبع‌آزمايى كرد و با استعدادى كه داشت ، از عهدهء آن به خوبى برآمد و حتّى در زمينهء شعر طنز هم آثارى به وجود آورد كه قسمتى از آنها چاپ شده است . در ضمن مجموعه‌اى از غزل‌هاى خود را تحت عنوان « مكث رود » فراهم ساخته كه هنوز طبع و نشر نشده است و حتّى در زمينه شعر نو فعاليّت