تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 717

مساهمون:

ص٧١٧

حيدربيكى ( 1318 )

احمد حيدربيكى در سال 1318 هجرى شمسى در منطقهء اسكان ايل كلهر در غرب كرمانشاه از مادر زاد . در كودكى پدر خود را از دست داد و همراه خانواده به كرمانشاه كوچيد . حيدربيكى تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در كرمانشاه به پاى برد و به اخذ ديپلم نايل آمد و در سال 1338 به تهران عزيمت كرد و به دانشگاه پليس راه يافت و پس از انجام دورهء دانشكده ، مأمور خدمت در شهرهاى مختلف گرديد و در سال 1360 با درجهء سرهنگى از خدمت كناره گرفت و راهى همدان شد و در اين شهر سكونت اختيار كرد و به قول خودش : « كشتى شكسته‌اى هستم كه بر تخته پاره‌اى به ساحلى رسيده‌ام و گذشته‌ام را در پشت موج‌ها رها كرده‌ام . » حيدربيكى بااين‌كه سال‌ها در كسوت پليس مشغول انجام‌وظيفه بوده و حرفه‌اش با شعر و ظرايف آن و لطافت طبع سازگار نبوده است ، امّا حقّا او را بايد در شمار شاعران خوب كشور به حساب آورد ؛ هرچند خود چندان داعيه‌اى در اين‌باره ندارد و از تظاهر به شاعرى نيز خوددارى مىكند . با اين وصف ، دربارهء شعر و شاعرى نظريه‌هاى متين و استوارى ابراز مىدارد كه نگارنده نيز با آن عقايد دمساز مىباشم . او مىگويد : « شاعر عصر ما بايد همراه پيشرفت‌هاى علمى و تكنولوژى و رشد اجتماعى جامعه پيش برود ، زيرا ما در دنيايى زندگى مىكنيم كه در چهارگوشه‌اش جنگ است ،