تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 696

مساهمون:

ص٦٩٦

حميد ( 1378 - 1327 )

عبد الحميد فتحى ، كه در شعر گاهى « حميد » و گاهى « فتحى » تخلّص مىكرد در اسفند ماه سال 1327 در شهر كرمانشاه از مادر زاد . تحصيلات ابتدايى و قسمتى از متوسّطه را فراگرفت ، اما به‌علّت مرگ پدر و مشكلات زندگى مجبور به ترك تحصيل شد و به مشاغل مختلفى روى آورد و به قول خودش گاهى از روى اجبار ، و گاه نيز به ميل و دلخواه ، به شغل‌هاى مختلفى اشتغال ورزيد . فتحى از شانزده‌سالگى به شعر و شاعرى پرداخت و نخستين شعرى كه سرود ، مثنوى كوتاه در سوگ پدرش بود . ازآن‌پس به غزل‌سرايى پرداخت و از اساتيدى چون شاعر گرانقدر على اشرف نوبتى ( پرتو ) در شعر خود كسب فيض كرد و با رموز شعر و فنون آن آشنايى يافت . حميد شاعرى غزل‌سراست و غزل را هم خوب مىسرايد و در شعرش سايه در دو رنج زندگى را مىتوان احساس كرد ، سرانجام در بيست و دوم آذر ماه 1378 چشم از جهان فروبست و در باغ فردوس زادگاه خود به خاك سپرده شد . از وى سه فرزند شايستهء سه‌قلو بجاى مانده كه در راه كسب دانش به پيش مىروند . نمونه‌هاى زير از شعر اوست :