تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 651

مساهمون:

ص٦٥١

حكمت ( 1303 )

على اكبر راشدى ، فرزند محمّد حسن ، در سال 1303 هجرى شمسى در شهرستان اسدآباد همدان از مادر زاد و در همان شهر به تحصيل دانش پرداخت و فارغ التّحصيل دانشسراى مقدّماتى شد و مدرك ديپلم خود را دريافت كرد و چندى نيز به تحصيل صرف و نحو عربى اشتغال ورزيد ، ازآن‌پس به استخدام فرهنگ درآمد و به تدريس در دبستان‌ها و دبيرستان‌هاى زادگاه خود در سمت‌هاى آموزگارى و مديريّت انجام‌وظيفه كرد و پس از سى سال خدمت سرانجام بازنشسته گرديد . راشدى ، كه در شعر از تخلّص « حكمت » استفاده مىكند ، از بيست‌سالگى سرودن شعر را آغاز كرد و در قالب‌هاى قصيده و مثنوى و غزل و رباعى طبع‌آزمايى مىنمايد . آنچه در زير مىخوانيد نمونه‌هايى از نظم اوست :

نيمهء شعبان

خجسته ، فرخنده باد ، عيد تو بر عاشقان * بر همهء مسلمين ، جمله ز خُرد و كلان جان مرا دوستيست ، به ياد جانان دوست * گوش مرا الفت است ، به نام صاحب زمان به دست‌بوس تو شاد ، جماعت جنّ و انس * به مقدم تو نثار ، كليد فتح جهان براى تو منتظر ، جان جهانِ وجود * به رايت عدل تو ، نويد امن و امان به پايمردى توست ، دوام جاويد دين * درايت عقل تو ، كفايت بندگان