حقى ( 1328 )
ابراهيم حقّى بستانآبادى فرزند عيوض در دوم فروردين ماه سال 1328 خورشيدى در شهر بستانآباد تبريز در يك خانوادهء مذهبى چشم به جهان هستى گشود . پدرش از پيشهوران و پدربزرگش صفر على آنگونه كه حقّى برايم نوشته است از تفنگداران سرداران آذربايجان ( ستار خان و باقر خان ) بود و در آزادى خطّهء آذربايجان از خودكامگان ، جانفشانىها كرد .
حقى پس از اتمام تحصيلات ابتدائى به دلائلى از ادامهء تحصيل بازماند و راهى بازار كار شد و به شغل آزاد روى آورد و در سال 1352 از زادگاهش به تهران مهاجرت كرد و در اين شهر اقامت گزيد و به شغل عطّارى پرداخت و از اين رهگذر معيشت مىكند .
حقّى از دوران نوجوانى به شعر و ادب دلبستگى داشت و چون از قريحهء شاعرى برخوردار بود به سرودن شعر پرداخت خود مىگويد : « براى اينكه با صناعت شعر و فنون اين هنر آشنا شوم از محضر استاد شهريار كسب فيض مىكردم و افتخارم اينست كه شاگرد اين مرد بزرگ و شهريار ملك سخن هستم . »
حقى از زمانى كه در تهران سكونت گزيد همواره در مجامع فرهنگى و ادبى و انجمنهاى شعر حضور مىيافت و از اين رهگذر به شكوفايى شعر خود مىكوشيد و در ضمن با رسانههاى صوتى و تصويرى نيز به همكارى پرداخت خود مىگويد تاكنون