حقگو ( 1310 )
سيروس حقگو ، در نوزدهم بهمن ماه 1310 شمسى در شهر همدان قدم به عالم حيات گذاشت . پدرش ، مرحوم حسين حقگو ، از فرهنگيان بنام بود و ساليان دراز در دبيرستانهاى همدان و كرمانشاه به كار تدريس اشتغال داشت و با ميرزاده عشقى و عارف قزوينى و آزاد همدانى دوست و معاشر بود .
سيروس حقگو تحصيلات ابتدايى را در زادگاهش به انجام رسانيد و در نوجوانى و در كشمكش جنگ جهانى دوم به تهران عزيمت كرد و به تحصيلات خود ادامه داد و در همين شهر رحل اقامت افكند و به كار آزاد روى آورد و از اين رهگذر معيشت كرد .
وى در نوشتن انواع خط بخصوص نستعليق مهارت و استادى كامل دارد و برخى از آثارش را با خط خوش خود بتحرير در مىآورد .
حقگو از آغاز جوانى به شعر و شاعرى دلبستگى يافت و به سرودن شعر پرداخت و در محافل ادبى شركت جست و شعرش رونق گرفت و به شكوفائى رسيد ، امّا بعد از انقلاب توجّه بيشترى به شعر نمود و نام خانوادگى را تخلّص شعرى خود قرار داد .
حقگو در طريق عرفان و سير و سلوك گام برمىدارد و مشربا از حضرت شاه نعمت اللّه ولى ، شاخهء گنابادى ، پيروى مىكند ؛ بههمينجهت اشعارش داراى چاشنى عرفانى است . مجموعه اشعارش به نام « آهنگ عشق » با مقدمهء شاعر گرانقدر آقاى غلامحسين جواهرى ( وجدى ) طبع و نشر گرديده است وجدى درباره شعر حقگو چنين