حسين ( 1310 )
سيّد غلامحسين ضرّابى ، كه در شعر بيشتر از تخلّص « حسين » استفاده مىكند و گاهى نام خانوادگى را تخلّص قرار مىدهد ، در سال 1310 هجرى شمسى در شيراز در خانوادهاى روحانى قدم به جهان هستى گذاشت .
ضرّابى ، تحصيلات خود را در زادگاهش به انجام رسانيد ، و در رشتهء تاريخ فارغ التّحصيل شد ، ازآنپس به ورزش باستانى روى آورد و در اين رهگذر تا مقام قهرمانى پيش رفت و افتخاراتى نيز كسب كرد .
ضرّابى در زندگى بىحدّ نسبت به مادرش علاقه داشت ، ازاينروى درگذشت وى سبب گرديد كه به اندوهى سخت و رنجى جانكاه مبتلى شود و همين غم و درد و سوز و گداز و حرمان بر شعرش نيز سايه افكنده است .
ضرّابى براثر فشارهاى شديد روحى دچار سكتهء مغزى گرديد و ناگزير ميدان ورزش و گود زورخانه را رها كرد و بر بستر بيمارى افتاد و در حال حاضر اوقات خود را به مطالعهء كتب تاريخى و سرودن شعر مىگذراند .
ضرّابى شاعرى توانا و خوشذوق و داراى طبعى لطيف است و شعرش از جذبه و شور و حال خاصّى برخوردار مىباشد . نمونههاى زير از شعر اوست :