حسابى ( 1328 - 1285 )
محمّد حسابى صيقلانى فرزند شيخ على كه در شعر از تخلص حسابى استفاده مىكرد در سال 1285 هجرى شمسى در شهر رشت پا به عرصهء حيات گذاشت ، تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسطه را در زادگاهش بپايان رسانيد ازآنپس به استخدام فرهنگ ( آموزش و پرورش ) درآمد و در دبيرستانهاى شهر خود بتدريس اشتغال ورزيد .
ابراهيم فخرائى پژوهشگر نامدار درباره او چنين مىگويد : « جوانى بود حسّاس ، فاضل و خودساخته كه اغلب اوقاتش به مطالعه مىگذشت و مطالعاتش عميق و دقيق بود بطورىكه در رشتههاى مختلف ادبى و طبيعى و رياضى هروقت كُميت كسى لنگ مىشد و مشكلى براى همكارانش پيش مىآمد مرجعيت او براى رفع اشكال قطعى بود ، كمتر به معاشرت مىپرداخت و دوست داشت گمنام زندگى كند ولى هر زمان كه در انجمنها و اجتماعات ظاهر مىشد مقدمش را گرامى مىداشتند و ارج بسيار مىگذاشتند ، ابّهت و وقار و شخصيت علمىاش همه جا محفوظ بود عدم دلخوشى از جريانات فرهنگ گذارش را به كارمندى دارائى كشانيد و شايستگىاش را در همه حال به ظهور رسانيد . به زبانهاى عربى و فرانسه تسلّط داشت . »
حسابى در سرودن شعر بيشتر به قالب غزل توجه داشت و اشعارش جنبه اجتماعى و سياسى دارد وى سرانجام در بيست و نهم دى ماه سال 1328 چشم از