تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 557

مساهمون:

ص٥٥٧

حبيب ( 1313 )

محمّد حبيبيان ، كه براى شعرش تخلّص « حبيب » را برگزيد ، در سال 1313 هجرى شمسى در شهر همدان تولد يافت . پدرش على اصغر حبيبيان ( بهارستانى ) با آنكه از نعمت خواندن و نوشتن بىبهره بود ، مردى آگاه به امور اجتماعى و مشكل‌گشاى مردم و از محبوبيّت خاصّى برخوردار بود . محمّد حبيبيان پس از اتمام تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسّطه و انجام خدمت سربازى چندى در تهران در شركت ايران‌راه به كار حسابدارى مشغول شد ، آن‌گاه به همدان رفت و در سال 1335 به خدمت آموزش و پرورش درآمد و در يكى از روستاهاى زادگاهش به تدريس پرداخت و در هنگام فراغت به نوشتن مجموعه داستانى به نام « احساس » و مجموعه رباعياتى به نام « تفكّرات تنهايى » و مجموعه دوبيتىهايش به نام « شكوه » تدوين كرد و درضمن براى برخى از مجلّه‌ها و روزنامه‌ها مقاله و شعر مىفرستاد . حبيب در سال 1337 رهسپار تهران شد و مدّت دو سال در شركت خشكه و فولاد ( بهلر ) به كار پرداخت ، امّا به علّت دلبستگى كه به شغل معلّمى داشت ، بار ديگر به همدان بازگشت و همچنان به كار تدريس اشتغال ورزيد در سال 1345 به دانشگاه تهران راه يافت و در رشتهء حقوق سياسى به تحصيل ادامه داد و پس از پايان دورهء دانشكده ، در دبيرستان‌ها به تدريس مشغول شد . در سال 1359 مورد پاكسازى قرار