تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 455

مساهمون:

ص٤٥٥

جمالى ( 1320 )

مهندس پرويز جمالى ، فرزند سيّد بيوك ، در سال 1320 هجرى شمسى در خانواده‌اى مذهبى و دانش‌دوست و ادب‌پرور در شهرستان زنجان قدم به عرصهء حيات گذاشت و پيش از آنكه راهى دبستان شود ، كتاب گلستان و بوستان سعدى را نزد پدرش ، كه از فرهنگيان بنام و قديمى آن ديار بود ، آغاز كرد . ازآن‌پس تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد و در سال 1339 به دريافت مدرك ديپلم طبيعى توفيق يافت . جمالى آنگاه براى ادامهء تحصيل در سال 1343 رهسپار تهران شد و به دانشگاه راه يافت و در رشتهء مكانيك و ماشين‌آلات كشاورزى به تحصيل پرداخت و در سال 1348 فارغ التّحصيل گرديد و به اخذ مدرك مهندسى همان رشته نايل آمد و سرانجام پس از سى سال و اندى خدمت ، در سال ارديبهشت ماه 1374 بازنشسته گرديد . جمالى از كودكى علاقه و دلبستگى خاصّى به ادبيّات فارسى از خود نشان داد . ازاين‌رو ، بيشتر اوقات خود را صرف مطالعه در اين رشته كرد و به تدريج توانست گنجينه‌اى ارزشمند از كتاب‌هاى ادبى در كتابخانهء جمع‌آورى كند . مهندس جمالى علاوه بر اين كه در رشتهء تخصّصى خود از كارشناسان زبده و برجسته به شمار مىرود ، در زمينهء هنر و ادبيّات پژوهشگرى توانا و نويسنده‌اى خوش‌ذوق و صاحب قريحه‌اى روشن مىباشد و مقالات متعدّد وى در زمينهء ادبيّات ، به ويژه
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 455 | سيد محمد باقر برقعى