جمالپور ( 1330 )
خانم شهلا جمالپور ، فرزند سيف اللّه ، در سال 1330 هجرى شمسى در شهر رشت از مادر زاد و در همان شهر دورهء ابتدايى و قسمتى از متوسّطه را فراگرفت و در سال 1345 به قصد سكونت در تهران زادگاهش را ترك كرد و به تحصيل ادامه داد و در رشتهء ادبى ديپلم گرفت و در سال 1350 در زبان انگليسى مدرك فوق ديپلم دريافت كرد . ازآنپس به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در دبيرستانهاى تهران به تدريس پرداخت و ضمن خدمت آموزشى در سال 1358 به دانشگاه الزّهراء راه يافت ، امّا پس از انقلاب فرهنگى از ادامهء تحصيل سرباززد و در سال 1366 تهران را به قصد زندگى در رشت ترك گفت .
شهلا جمالپور دربارهء زندگى و فعّاليّت هنرى خود چنين مىگويد : « در تمام سالها هيچگاه از نوشتن و سرودن باز نايستادم . روزى به شعر زندهياد اخوان برخوردم : « غريبم قصّهام چون غصّهام بسيار » وصف الحال بود ، با خود انديشيدم اگر اين شعر با خطّى زيبا نوشته شود شعر جان تازهترى برايم پيدا مىكند . از اين روى در بهار سال 1367 به خوشنويسى پرداختم و دورهء ممتاز آن را نيز گذراندم و در ضمن يك دورهء كوتاه طرّاحى را طىّ كردم . اميدوارم روزى با تلفيق هنر شعر و خطّ به مفهوم عشق و زندگى پى ببرم . در پايان ، بايد بگويم پس از آنكه بيست سال از زادگاهم دور بودم ، ولى بيشتر مىپسندم بدينگونه شروع شود : « من دختر بارانم . . . »