جلوه ( 1312 )
ابو القاسم صفاريان متخلص به جلوه فرزند على در شهريور ماه سال 1312 شمسى در خانوادهء متوسط الحال در شهر كاشمر چشم به جهان گشود ، در پنجسالگى به مكتب رفت خواندن قرآن تعليم گرفت و بعد نصاب الصبيان و مقدارى هم صرف و نحو آموخت ، كلاس ششم ابتدايى را بطور داوطلب امتحان داد و قبول شد . چون سنش براى رفتن به دبيرستان قانونى نبود دائىاش برايش تقاضاى كبر سن كرد بدينگونه توانست وارد دبيرستان شود و سيكل اول متوسطه را بپايان رسانيد ازآنپس به دانشسراى مقدماتى راه يافت و مشغول تحصيل شد و فارغ التحصيل گرديد .
صفاريان از سال اول دبيرستان قريحه شاعرى در او بيدار گشت و نخستين شعرى كه سرود بدينگونه بود كه مجلهء ترقّى اعلان كرده بود كه به كسانى كه بهترين شعر را درباره اين مجله بگويند جايزهاى برسم يادبود داده خواهد شد ، صفاريان اين شعر را براى مجله فرستاد :
اى ترقى كه بسى واله و شيدا دارى * در دل مردم با ذوق و هنر جا دارى
هركه يك سطر بخواند ز تو گويد ناچار * « آنچه خوبان همه دارند تو تنها دارى »
صفاريان دربارهء شيوه كار خود در دبيرستان چنين مىگويد : « در دبيرستان كاشمر به علت نبودن سرگرمى هر هفته سخنرانى و تئاتر برقرار بود من هم انتقادات خود را در جلسات به صورت شعر مىسرودم و همچنين در تهيّه روزنامهى ديوارى دبيرستان با