تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 412

مساهمون:

ص٤١٢

جلال‌زاده ( 1364 )

سيّده اعظم جلال‌زاده فرزند سيد حسن در سوم ارديبهشت ماه سال 1364 در شهر ميبد از مادر زاد ، خردسالى را با شيطنت‌هاى كودكانه بپاى برد خود مىگويد : « آواز خواندنم در كودكى آرامش همسايه‌ها را برهم مىزد ، شايد اين آغاز شكوفايى حسّ شاعرىام بود » . اعظم جلال‌زاده تحصيلات ابتدائى و دورهء راهنمائى را بپايان رسانيد ازآن‌پس به تحصيل در رشتهء تربيتى و علوم انسانى ادامه داد و فارغ التحصيل شد و آرزومند است پايان تحصيلات دانشگاهىاش رشتهء روانشناسى باشد . خانم جلال‌زاده از سال 1374 زبان بشعر و شاعرى گشود نخستين شعرى كه ساخت شعر نو بود خود مىگويد : « بتدريج قدم‌هايم را گسترده‌تر كردم و در قالب‌هاى غزل و چهارپاره و رباعى طبع‌آزمائى كردم امّا طبعم بيشتر به غزل‌سرائى مايل است هرچند در مسابقات كشورى و استانى در قالب چهارپاره نيز امتيازاتى بدست آوردم و در سال 1379 در مسابقهء طرح نماز رتبهء اول كشورى را كسب كردم ، و نيز در سال 1379 يكى از غزل‌هايم بنام قبيلهء سبز در مجلهء رشد جوان مقام اول را بدست آورد » . خانم جلال‌زاده علاوه بر شعر و شاعرى به طرّاحى و موسيقى نيز دلبستگى دارد و گاهى با نواختن سنتور اوقات تنهائىاش را پر مىكند و در اين رهگذر خود را مديون راهنمايى و تشويق‌هاى پدر مىداند .