جدّى ( 1292 )
حاج سيّد حبيب اللّه زيتونى ، متخلّص به « جدّى » ، فرزند حاج سيد على اكبر ، در سال 1292 هجرى شمسى در شهر تبريز تولّد يافت و در مكاتب قديم همان شهر به تحصيل دانش پرداخت و در سال 1318 در شركت پنبه استخدام شد و به خوى اعزام گرديد و در آن شهر به خدمت اشتغال ورزيد ، آنگاه به ادارهء دارايى منتقل شد و در سال 1336 به تهران انتقال يافت و در اين شهر رحل اقامت افكند و پس از سالها خدمت در سال 1356 بازنشسته گرديد .
زيتونى مىگويد : « از پانزدهسالگى به مطالعهء دواوين شعراى متقدّم پرداختم و علاقهام به شعر باعث گرديد كه قريحهء شعر در من پديدار شود . در بيستسالگى به سرودن شعر پرداختم و چون به خاندان عصمت و طهارت عليه السّلام اخلاص و دلبستگى خاصّى داشتم ، اشعارم را به مدح و مرثيت ائمهء اطهار عليه السّلام اختصاص دادم . . . »
زيتونى كه اشعارش از چاشنى عرفان بىبهره نيست ، متجاوز از بيست هزار بيت سروده است كه تعداد پانزده هزار بيت آن حروفچينى شده ، امّا به علّت گرانى هزينهء چاپ متوقّف مانده و طبع و نشر نگرديده است .