جدّا ( 1336 - )
سيّد آقاجان جدّا ، فرزند سيّد محمّد « 1 » ، با لقب « خاتم الشّعرا » از شاعران توانا و خوشقريحهء اواخر دورهء قاجار ، كه در اواسط عمر به تهران عزيمت كرد و در يكى از مدارس قديمهء آن شهر منزل گزيد و از طريق وكالت در عدليّه معيشت كرد و زندگىاش به تدريج رونق يافت ، صاحب خانهاى شد و راهش به خانهء برخى از مقامات دولتى باز شد و اشعارى نيز در مدح يا قدح آنان سرود و سرانجام در سال 1336 شمسى بدرود حيات گفت .
ميرزا على اكبر بن ميرزا محمّد فيض قمى ، در « تذكرة الشّعراى قم » « 2 » دربارهى جدّا چنين مىنويسد :
« نامش سيّد آقاجان ، از خانوادهء سيادت و دودهء اصالت ، جوانى است كه شاخ قامتش در چمن عمر نورسته است و بنفشهاش بر طرف نسترن تازه جسته ، از سادات اصيل و سلسلهء نبيل جليل اين بلد است كه پدرانش با ضياع و عقار بىشمار و ثروت
هامش
( 1 ) - مرحوم محمد على مصاحبى متخلص به عبرت ، نام جدّا را « سيّد محمّد » ذكر كرده و مرحوم ميرزا على اكبر فيض ، كه همشهرى اوست ، نامش را « سيّد آقاجان » ضبط نموده و صحيح همين است و تا آنجا كه بررسى كردهام ، سيّد محمّد نام پدرش بوده است .
( 2 ) - در اين تذكره ، مؤلّف نام شاعر را ضبط كرده و در كتاب ديگرى ، كه در حقيقت مستدرك آن تذكره مىباشد ، نام 31 تن ديگر از شعراى قم را آورده است كه هر دو نسخه به شمارههاى 146 و 147 در كتابخانهء آيتاللّه مرعشى نجفى موجود مىباشد .