تجلّى ( 1304 - )
حجة الاسلام ميرزا على اكبر مدرّس يزدى معروف به حكمى از استادان بزرگ و نامور فلسفه و از عارفان وارسته بود كه سالها در اصفهان و تهران و قم بتدريس اشتغال داشت و شاگردان زيادى از محضرش كسب فيض كردند و برخى از آنان بعدها در شمار استادان فلسفه بشمار آمدند .
ميرزا على اكبر حكمى در شهر يزد پا به عرصهء حيات گذاشت و در آن شهر نشو و نما كرد ، تحصيلات مقدماتى را در زادگاهش به انجام رسانيد ازآنپس براى ادامهء تحصيل راهى اصفهان شد كه در آن زمان مركزيت علمى داشت و حوزهء علميهاش از پررونقترين حوزهها بشمار مىرفت .
ميرزا على اكبر حكمى مدت سى سال در اصفهان توقف كرد و از محضر اساتيد بزرگ در رشتههاى منقول و معقول به تحصيل پرداخت امّا در رشتهء فلسفه مرجعيّت يافت و در اين رهگذر به كمال رسيد و از استادانى چون ميرزا رضا قمشهاى كه استادى مبرّز در فلسفه بود تلمّذ كرد و به مقام والائى دستيافت .
حكمى پس از سى سال توقف در اصفهان رهسپار تهران شد و در اين شهر رحل اقامت افكند و در مدرسهء شيخ عبد الحسين ( شيخ العراقين ) بتدريس علوم عقلى پرداخت و جمعى از فضلا محضرش را مغتنم شمرده و از افادات او بهرهمند مىشوند تا اينكه در سال 1300 شمسى آيتاللهالعظمى حاج شيخ عبد الكريم حايرى يزدى