تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 151

مساهمون:

ص١٥١

پگاه ( 1330 )

اسكندر آزادى ، با تخلّص « پگاه » ، فرزند على اكبر ، در سال 1330 هجرى شمسى در شهر تاريخى كرمانشاه قدم به عالم حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به پايان رسانيد ، ازآن‌پس در يكى از سازمان‌هاى دولتى مشغول خدمت گرديد . آزادى هنگامى كه در دبيرستان به تحصيل اشتغال داشت ، به درس ادبيات بيش از دروس ديگر علاقه و دلبستگى نشان داد و از همين زمان شوق و شور سرودن شعر در او پديدار گشت و نخستين شعرى كه سرود ، در سال 1353 بود كه در يكى از مجلّه‌ها طبع و نشر گرديد . ازآن‌پس از محضر اساتيد شعر و ادب شهر خود كسب فيض كرد و با رموز شعر و فنون آن آشنايى بيشترى يافت . آزادى از شاعران خوش‌قريحه و با استعدادى است كه طبعش به سرودن غزل بيشتر مايل است و غزل را نيز نيكو مىسرايد ، امّا از سرودن شعر نو نيز غافل نمانده است . اينك نمونه‌هايى از شعر كلاسيك و نو او :

خورشيد شب‌سوز

خورشيد شب‌سوزم ، سحر از جا برانگيز * فرعونيان خاك را موسى برانگيز شعرم ، شعورم ، شروه‌ام شلاق قهرم * تاريخ خونين‌ام ، برهنه پا برانگيز