عهد كردم نروم در پى دل ، امّا باز * شوق وصلت به سرم شور دگر اندازد
برق غيرت كشدم يا غم هجر تو مرا * چون ببينم دگرى بر تو نظر اندازد
انتظار سرنوشت
روز و شب در انتظارم ، انتظار سرنوشت * چون رقم زد روزگارم ، روزگار سرنوشت
هر گل سرخى كه مىرويد ، خزان آرد بهار * هم خزان دارد جهان ، هم نوبهار سرنوشت
خامهدار اين جهان بر سرنوشتم خامه زد * بىتفاوت نگذرم من از كنار سرنوشت
هرچه را آيد خوش آيد ، سرنوشتم اين بود * مىكشم بر دوش خود اين كولهبار سرنوشت
دل نمىبندم به دنيا چون كه دنيا فانى است * هستى عالم شود گم در غبار سرنوشت
گردش گردون نمىماند به كام مرد حقّ * چون سر حلّاج مىماند به دار سرنوشت
قادرى بر هرچه مىخواهى ، مكن آزار دل * دل شكستن كى بود قول و قرار سرنوشت
كاوهء آهنگرى كو ؟ تا كه با كردار خويش * آبرو بخشد وقارش بر وقار سرنوشت
ديدهء شبزندهدار من گواهى مىدهد * با دعاى نيمه شبها در ديار سرنوشت
با نيايش هايمان در نيمهء شبهاى تار * مىتوان از هم گسستن اعتبار سرنوشت
تا گل زيبا نرويد ، باز كى پرپر شود * آفرين بر دشت تقدير و به كار سرنوشت
به مناسبت ميلاد امام رضا عليه السّلام گل بريز !
روز ميلاد است اى باد بهاران گل بريز ! * در قدوم حضرتش همراه ياران گل بريز !
اى مؤذّن ، نغمهء « اللّه اكبر » سر بده * بر سر و روى نگار روزهداران گل بريز !
آفتاب معرفت از شرق عشق آمد برون * اى درخت باغ دين ، از شاخساران گل بريز !
كوكب هفت آسمان و قبلهگاه هشتمين * گشته گيتى از جمالش نورباران ، گل بريز !
مكتب توحيد از نام رضا زينت گرفت * اى صبا ، بر لالهزار گلعذاران گل بريز !
از گلستان نبىّ ، موسى الرّضا آمد پديد * پيش پاى ضامن آهو فراوان گل بريز !