آشنا ( 1318 )
مصطفى امامى ، فرزند سيّد ميرزا ، در سال 1318 هجرى شمسى در شهر اصفهان پا به عالم حيات گذاشت . ازآنپس كه دورهء ابتدايى را به انجام رسانيد ، به تحصيل دورهء متوسّطه پرداخت و در دبيرستان هراتى به تحصيل اشتغال ورزيد ، سرانجام به دريافت مدرك ديپلم توفيق يافت . سپس به دانشگاه راه يافت و در رشتهء زبان و ادبيات انگليسى به تحصيل ادامه داد و فارغ التحصيل شد و به اخذ درجهء ليسانس نايل آمد . آنگاه به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و بيش از سى سال به تعليم و تربيت فرزندان شهر خود اشتغال داشت و سرانجام در سال 1376 بازنشسته شد و در حال حاضر چند ساعتى در دانشگاه آزاد اسلامى تدريس مىكند .
امامى دربارهء آغاز شاعرى خود گويد : « در دهسالگى اوّلين كتابى كه پدرم به دستم داد و مرا به خواندن آن تشويق كرد ، ديوان حافظ بود . قبل از دانشگاه به سرودن شعر كلاسيك و بعد از دانشگاه به نو سرودن پرداختم ( نيمايى ) . از دههء شصت به بعد بيشتر به اقتضاى سن دوباره به سرودن شعر كلاسيك مشغول شدم .
امروز به اين نتيجه رسيدهام كه شعر بايد تا سرحدّ امكان به زبان محاوره نزديك باشد ؛ كلاسيك يا سپيد فرق نمىكند ، اصل اين است كه شعر باشد بدون شعار . بايد بگويم من اين شعر شهريار را شعر نمىدانم :
آمدى جانم به قربانت ولى حالا چرا ؟ * بىوفا حالا كه من افتادهام از پا چرا ؟