بهجت ( 1304 )
بانو بهجت الملوك الستى ، كه تخلّص « بهجت » را در شعر برگزيد ، در سال 1304 هجرى شمسى در همدان از مادر زاد . پدرش شادروان ميرزا يعقوب الستى ، متخلّص به ناهيد ، شاعر نامور و رئيس انجمن ادبى همدان و صاحب ديوان شعر كه توسط فاضل و پژوهشگر ارجمند آقاى عباس زندى ، تدوين و طبع و نشر گرديده است .
بهجت الملوك تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد و در سال 1324 به استخدام وزارت فرهنگ ( آموزش و پرورش ) درآمد و در مدارس شهر خود به تدريس اشتغال ورزيد و در همين سال با پسر دايى خود محمّد بديعى ( فرزند بديع الممالك همدانى ) پيوند زناشويى بست و ثمرهء اين پيوند يك دختر به نام آزرم و دو پسر به نامهاى مهران و كامران است . با اين وصف اين ازدواج نپاييد و زندگيشان به جدايى كشيده شد .
بهجت قريحهء شعر و شاعرى را از پدر به ارث برد و از ذوق خوش و طبع روانى برخورداراست . وى پس از سالها تدريس و تعليم و تربيت دختران شهر خود در سال 1347 بازنشسته گرديد و اوقات فراغتش به مطالعه و سرودن شعر مىگذرد .
نمونههاى زير از نظم اوست :