بهارى ( 1305 )
نصرت اللّه بهارى ، فرزند نوروز على ، در سال 1305 هجرى شمسى در شهر همدان پا به عرصهء حيات گذاشت ، تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد ، ازآنپس به تهران عزيمت كرد و در دانشسراى عالى در رشتهء علوم اجتماعى به تحصيل ادامه داد و در سال 1335 فارغ التّحصيل شد و به دريافت مدرك ليسانس توفيق يافت ، آنگاه به استخدام وزارت فرهنگ ( آموزش و پرورش ) درآمد و در سمتهاى مختلف تدريس در دبيرستانها انجاموظيفه كرد و تا رياست فرهنگ پيش رفت .
بهارى ، شاعرى خوشذوق و توانا است و در سرودن انواع شعر طبعآزمايى كرده و از عهدهء آن برآمده است و در فرصتهاى مناسب از طبع روان خود بهره گرفته و مضامين شعر خود را از مسائل روز و واقعيّتهاى زمان برمىگيرد و خود دراينباره چنين مىنويسد : « اشعارم بيشتر بازگوكنندهء واقعيتها و مسائل روز است و هرگز به خود اجازه ندادهام كه مضامين تكرارى ساير شاعران را مورد استفاده قرار دهم . بنابراين سعى كردهام دربارهء اشخاص ، سرگذشتها ، واقعيّات به زبان محلّى ، واقعهء بمباران در مدّت جنگ تحميلى ، به تصوير كشيدن افعال و اعمال افراد گمنام يا احساس نسبت به شخصيّتها و شعرايى چون فردوسى ، حافظ و پروين اعتصامى ، يا آلودگى هواى تهران و از اينگونه مضامين براى شعرم استفاده كنم .