بهاء الدينى ( 1357 )
سيّده منيره بهاء الدينى فرزند سيد محسن در تيرماه سال 1357 خورشيدى در شهر مذهبى قم ديده به جهان هستى گشود ، در زادگاهش به تحصيل دانش پرداخت و دوره ابتدائى و راهنمايى را به پايان رسانيد و به دريافت ديپلم توفيق يافت .
بهاء الدينى شعر و شاعرى را از سال 1372 آغاز كرد و اشعارى مىسرود و آرزو داشت در اين رهگذر از استادانى بهره گيرد خود مىگويد : در دوره راهنمائى بهترين ساعت برايم درس انشاء بود زيرا با ذوق شاعرانه من بيشتر دمساز بود ، در ابتدا شعرهائى كه مىسرودم وزن و قافيه نداشت دبيران ادبيات تشويقم مىكردند كه به مطالعه اشعار بزرگان شعر چون سعدى و حافظ بپردازم تا اينكه در سال 1374 انجمن ادبى حرم تشكيل شد و در آن انجمن شركت مىكردم و از راهنمائى و ارشاد استادانى چون محمد على مجاهدى و سيد مهدى حسينى با فنون شعر و رموز آن آشنا شدم و در ضمن از دو استاد ديگر عبد الجبّار كاكائى و كيخسروى در اين زمينه بهرهمند شدم و از تشويقم دريغ نمىكردند .
گل تسبيح
مرا با عشق يك شب روبرو كن * گل العفو را صد بار بو كن
جهان خوابست پاورچين و آرام * بيا با خلوت ديدار خو كن