بصير ( 1321 )
احمد پوستچى ، فرزند اسماعيل ، در سال 1321 هجرى شمسى در شهر قم چشم به جهان گشود ، امّا در عنفوان جوانى به علّت عارضهاى ، از هر دو چشم نابينا گرديد .
پوستچى براثر هوش و استعداد و حافظهاى كه داشت ، پس از گذراندن مكتب و دورهء دبستان به تحصيل خود در دو زمينهء علوم دبيرستانى و قديمه ادامه داد و به اخذ ديپلم ادبى توفيق يافت و در رشتهء تحصيلات حوزوى نيز دورهء سطح را به پايان رسانيد و همواره در مراحل تحصيلى جزو شاگردان ممتاز به شمار مىرفت .
پوستچى در سال 1349 به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در همان سال ، كلاس كودكان نابينا را داير كرد و خود مسئول آن گرديد و در اينباره مىگويد :
« با كوشش زياد به تأسيسى كلاس نابينايان مبادرت كردم و با علاقهء مفرطى كه به اين قشر محروم داشتم ، از گوشه و كنار شهر به جمعآورى كودكان نابينا همّت گماشتم و متعاقب آن در سال 1350 آموزشگاه دانشآموزان استثنايى احداث گرديد كه خود مسئول آن شدم طولى نكشيد ساختمان بزرگ آموزشگاه دانشآموزان استثنايى نيز بنيان نهاده شد و به نام بلال حبشى نامگذارى گرديد . »
پوستچى ضمن خدمات آموزشى به دانشگاه اصفهان راه يافت و در رشتهء زبان و ادبيّات فارسى به تحصيل پرداخت و به دريافت مدرك ليسانس نايل گرديد .
پوستچى كه در شعر « بصير » تخلّص مىكند ، شعر و شاعرى را از نوجوانى آغاز