بحرى ( 1295 )
عبد الرّحيم اسماعيلى ، كه از تخلّص « بحرى » در شعر استفاده مىكرد ، فرزند حاج عظيم و نوادهء حجّة الاسلام ملّا سيف اللّه انصارى است كه در سال 1295 هجرى شمسى در يك خانوادهء مذهبى در قصبهء كبودرآهنگ همدان ديده به جهان گشود و در مكاتب قديمه به تحصيل پرداخت و خواندن و نوشتن آموخت .
بحرى از سيزدهسالگى به سرودن شعر پرداخت و از محضر برخى از اساتيد شعر كسب فيض كرد و در انواع شعر طبعآزمايى نمود و علاوه بر سرودن شعر فارسى ، به سرودن شعر به زبان تركى نيز توانا بود . ديوان اشعارش در سه مجلّد به نام « بحر الأمين » كه دو مجلّد آن در سالهاى 1326 و 1344 در همدان طبع و نشر گرديد و جلد سوّم آن در دست چاپ مىباشد .
بحرى به شغل تجارت فرش و پيشهء كشاورزى اشتغال داشت و چندى نيز به عنوان مدير دفتر امير نظام قراگزلو خدمت كرد و سرانجام در سوم بهمنماه 1359 چشم از جهان فروبست و به ديار باقى شتافت .
اميدوار
اى دل تو را اگر غم ، جز وصل يار هم هست * نتوان غمش شمردن ، گر بىشمار هم هست
از تند باد دوران ، گر منخسف شود ماه * افسردگى ندارد ، صبح بهار هم هست