گوناگون اشعار زيادى در قالبهاى مختلف سرود كه بخشى از آنها جنبهء عرفانى دارد .
باور كه شاعرى بديههسرا نيز هست مجموعههاى منظومى بنام قصههاى منظوم باور در مناسبتهاى مختلف دارد كه حاكى از تبحّر او در شعر و شاعرى است بخصوص در سرودن مثنوى توانائى زيادى از خود نشان داده از جمله تذكرهء منظومى شامل ذكر نام چهارصد و پنجاه تن از شاعران معاصر را فراهم ساخته كه بيشتر آنها از اعضاى انجمن ادبى ايران هستند كه به رياست استاد كيومرث مهدوى ( خديو ) اداره مىشود « 1 » و در آبانماه سال 1381 به مناسبت آغاز تأسيس انجمن آن را منتشر ساخته و استاد خديو نيز مقدمهاى بر اين منظومه نگاشته و رباعى زير را در خاتمه مقدمهء خود سروده است :
منظومهء شيواى تو جاويدانست * چون وصف كمال ادب ايرانست
در دشت وفا تو « باور » قلب منى * از مهر تو اين خانه چو مه تابانست
باور را بايد از شاعران توانا و نيكوپرداز و موفّق بشمار آورد . نمونههاى زير از شعر او است .
اى خدا
تا به سويت رو كنم يا هو كنم * خانه و كاشانه را خوشبو كنم
از شميم عطر روحانگيز تو * از وجود روح عنبر بيز تو
در دلم فرش محبت گسترم * هم تو را با ديدهء دل بنگرم
شربت احساس نوشانم تو را * شيرهء جان نيز جوشانم تو را
هامش
( 1 ) - چون باور شاعر بديههسرا ابياتى نيز بمناسبت تذكره ششمجلدى « سخنوران نامى معاصر ايران » سروده تشكر و سپاس چند بيتى از آن را مىآورم :ز صاحب ذوق و از استاد ماهر * ز خطاط بزرگ و نسل باقر
از آن كس كاين سر ازو شد مزيّن * كنم يادش به خوبى و به احسن
وجود « برقعى » سرشار همّت * كمال عزت وجود و فتوت
بهر جا شاعرى لب وا نموده * به نامش صفحهاى ديگر فزوده