باور ( 1326 )
سيّد محمّد على دشتى فرزند سيّد محمّد امين كه در شعر خود تخلّص باور را برگزيده است در سال 1326 هجرى شمسى در يكى از روستاهاى فيروزآباد فارس تولّد يافت . نياكانش از مردم منطقهء دشتى استان بوشهر بودهاند كه به فارس مهاجرت كرده و در اين استان رحل اقامت افكندهاند و شهرت دشتى او بدين سبب است .
باور دوران كودكى را با فراز و نشيبهاى فراوان در زادگاه خود به سر برد و در آنجا نيز به درس خواندن پرداخت و در هفدهسالگى به دنبال شغل معلّمى در ميان عشاير فارس به تدريس اشتغال داشت و حدود هفت سال به آموزش فرزندان عشاير مشغول خدمت شد و از سال 1351 به شيراز كوچيد و در زمينهء امور ادارى و كارشناسى بودجه و برنامهريزى در خدمت فرهنگ عشايرى و فارس بود و سرانجام در سال 1373 با كولهبارى از تقدير و تشكر بازنشسته شد .
باور از كودكى ذوق و قريحه شاعرى را در خود احساس كرد و در آرزوى سرودن شعر بود ولى توفيقى نصيبش نشد تا اينكه در سال 1376 در پنجاهسالگى به علت مشكلات و ناملايمات عديدهء زندگى ناگزير به مهاجرت به تهران گرديد يكباره زبانش به سرودن شعر گشوده شد .
باور در اواخر سال 1378 به انجمنهاى ادبى تهران راه يافت و مصاحبت با اساتيد شعر و ادب راه پيشرفت را برايش گشود و در مدت كوتاهى به مناسبتهاى