تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 450

مساهمون:

ص٤٥٠

اميدى ( 1323 )

بهمن اميدى در نهم آذرماه 1323 در روستاى فرنق از توابع شهرستان خمين پا به جهان هستى گذاشت . پدرش به شغل كشاورزى اشتغال داشت امّا مردى روشنفكر و آگاه بود . اميدى تحصيلات ابتدائى و دورهء متوسطه را در تهران به پايان رسانيد ازآن‌پس در سال 1342 به استخدام شهردارى تهران درآمد و در پست‌هاى كارشناسى و رئيس اداره و معاونت روابط عمومى انجام‌وظيفه كرد و در سال 1362 بنابه تقاضاى شخصى بازنشسته گرديد آنگاه به مدّت پنج سال به عنوان امور كارگزينى معاونت عمرانى و مسكن به‌طور قراردادى مشغول كار شد . اميدى سرودن شعر را از زمان تحصيل در دبيرستان آغاز كرد خود مىگويد : « ناراحتىهاى جامعه كشاورزان و رنج‌هائى كه مردم شهرمان مىكشيدند در شعرهايم اثر عميقى بجاى گذاشت به‌همين‌جهت از شعر طنز براى بيان رنج مردمان استفاده مىكردم » . اميدى در سال 1345 با خليل سامانى ( موج ) مسئول انجمن ادبى صائب در تهران آشنا شد ازآن‌پس اشعارش در نشريه صائب كه وابسته به انجمن بود به چاپ مىرسيد و همچنين چندى با مجله توفيق همكارى كرد و درضمن آثارش در مجلات ديگر همچون اميد ايران منتشر مىشد و در حال حاضر عضويت انجمن ادبى گلستان