اميد ( 1343 )
سيّد فضل اللّه طباطبائى ( ندوشن ) فرزند سيّد يد اللّه كه تخلّص اميد را براى شعر خود برگزيده است در اول مهر ماه 1343 خورشيدى در ندوشن از توابع استان يزد در خانوادهاى مذهبى و زحمتكش ديده به جهان گشود ، هفتساله بود كه همراه خانواده ابتدا به نائين و بعد به قم مهاجرت كرد .
طباطبائى تحصيلات ابتدائى و دورهى متوسطه را در اين شهر به پايان رسانيد ازآنپس كه به يزد منتقل شد به تحصيل ادامه داد و تا اخذ مدرك ليسانس پيش رفت .
در سال 1365 به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و در مهريز به كار تدريس در رشته ادبيات پرداخت .
طباطبائى از نوجوانى سرودن شعر را آغاز كرد و در سال 1365 به عضويت كانون شعرا و نويسندگان يزد درآمد و با فنون شعر و رموز آن آشنائى يافت درضمن با مطالعه اشعار اساتيد متقدم و شعراى معاصر همچو سعدى و حافظ و مولانا و ناصر خسرو و نيما و اخوان ثالث و سهراب سپهرى و فروغ فرّخزاد شعرش را رونق بخشيد و به شكوفائى رسيد در اين سالها اشعارش در مطبوعات به چاپ مىرسيد و طبعش بيشتر به سرودن غزل راغب است .
اميد در حال حاضر در مدارس زادگاهش ندوشن به تدريس اشتغال دارد و تاكنون توفيق آن را يافته است كه دو مجموعه از اشعار خود را بنامهاى « لحظههاى سبز » و