اميد ( 1351 - 1281 )
حسين اميد شاعر توانا و نويسندهء پژوهشگر در سال 1281 هجرى شمسى در تبريز پا به عرصه حيات گذاشت ، تحصيلات ابتدائى و دورهى متوسطه را در زادگاهش به انجام رسانيد ازآنپس به خدمت وزارت فرهنگ ( آموزش و پرورش ) درآمد و بتدريس در دبيرستان شهر خود اشتغال ورزيد و در سال 1337 به رياست شوراى نويسندگان اداره اطّلاعات و راديو تبريز برگزيده شد .
محمد حسين گوهرزاى در كتاب نغمههاى تبريز درباره حسين اميد مىنويسد : « استاد اميد در حدود يكصد و ده جلد كتاب تأليف كرده و با اينكه اغلب آنها چند بار تجديد چاپ گرديده ، ولى ناياب مىباشد و بيشتر آثار استاد بزبانهاى خارجى ترجمه شده است » .
اميد با اينكه در شعر و شاعرى از توانائى و قريحه سرشارى برخوردار مىباشد كمتر به سرودن شعر پرداخته و آنچه از او بجا مانده نمايانگر قدرت و توانائى او در نظم شعر است وى در سال 1351 در زادگاه خود چشم از جهان فروبست .
حسين اميد كه نام خانوادگى خود را تخلّص شعرى قرار داده در ميان اساتيد و بزرگان شعر و ادب فارسى به سعدى و حافظ و صائب تبريزى دلبستگى خاصى داشت و از آثار و تأليفات اوست : سبكهاى ادبى جهان - تاريخ فرهنگ آذربايجان - انگشتر الماس ( دو جلد ) - داستان دختران سپهر ( چهار جلد ) - تفريحات علمى - ترش و شيرين - تاريخ سياسى و ادبى آذربايجان و . . .