اكرامى ( 1338 )
محمود اكرامىفر ، فرزند حسن ، در سال 1338 هجرى شمسى در اسفراين خراسان ديده به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به پايان رسانيد ، ازآنپس رهسپار مشهد شد و در رشتهء كارشناسى ارشد جامعهشناسى به تحصيل ادامه داد و فارغ التحصيل گرديد .
اكرامى از سال 1369 به شعر و شاعرى روى آورد و به سرودن شعر پرداخت و در محافل و انجمنهاى ادبى شركت كرد و در انواع شعر طبعآزمايى كرد ، ولى تمايل بيشترى نسبت به غزلسرايى نشان داد و در اين رهگذر از موفّقيت چشمگيرى نيز برخوردار گرديد و در حقيقت يكى از موفّقترين شعراى معاصر خراسان به شمار مىرود . وى در حال حاضر در كانون شاعران و نويسندگان خراسان فعاليت دارد .
نمونههاى زير از اشعار اوست :
براى مردم مسلمان افغانستان
چاووش
به سمت خانه مىخواند مرا چاووش و نگذارند * دلم مىخواهد از نو بانگ نوشانوش و نگذارند
زمستانهاى قطبى در رگم جارى است ، مشتاقم * كشم خورشيد را يكلحظه در آغوش و نگذارند
زبان شعله مىليسد در و ديوار شهرم را * بر آنم تا كنم اين شعله را خاموش و نگذارند