تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 347

مساهمون:

ص٣٤٧

اكبر ( 1328 )

حجة الاسلام شيخ على اكبر كوماسيان ، فرزند ملك محمّد ، در بيستم آبان‌ماه سال 1328 شمسى در يكى از روستاهاى بيجار گرّوس كردستان ، به نام حسن تيمور ، در يك خانوادهء كشاورز قدم به عرصهء حيات گذاشت . ازآن‌پس كه خواندن و نوشتن را در همان روستا آموخت ، به دبستان رفت و دورهء ابتدايى را در زادگاهش به پاى برد ؛ آنگاه رهسپار حوزهء علميّه دينيه شد و به تحصيل علوم ادبيّه و عربيّه پرداخت و مدّت ده سال به فراگرفتن علوم نقلى اشتغال ورزيد و پس از پيروزى انقلاب جذب خدمات دولتى گرديد و اكنون نيز در نيروى انتظامى سازمان عقيدتى سياسى انجام‌وظيفه مىكند . كوماسيان در شرح حال خود چنين مىگويد : « از دوران كودكى به شعر علاقه داشتم و گاهى اشعارى مىسرودم . از هنگامى كه خواندن و نوشتن را ياد گرفته‌ام ، به لسان الغيب حافظ شيرازى ارادت پيدا كرده‌ام و اشعار حافظ را بارها حتّى شب‌ها در خواب خوانده‌ام . ديوان حافظ در ايّام زندگى همواره مونس شب‌هاى تارم بوده و با ديوان حافظ انس گرفته‌ام . اكنون مدّت سى سال است كه با ادبيّات و شعر و شاعرى آشنا هستم و اشعارى را در سبك عراقى و پيروى از خواجهء شيرازى سروده‌ام ، بزرگانى از جملهء محقّق بزرگوار جناب حجّة الاسلام و المسلمين شيخ محمّد على كوشا ، همواره مشوّق من در شعر و ادب بوده‌اند . »