اردلان ( 1302 )
حسينعلى اردلان ، فرزند غلامحسين خان ، نوادهء مرتضى خان ( شجاع لشكر ) در سال 1302 هجرى شمسى در شهر سنندج ديده به جهان گشود . سهساله بود كه به اتفاق خانواده به همدان مهاجرت كرد و در اين شهر رحل اقامت افكند .
اردلان تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسّطه را در همدان به پايان برد و هنگامى كه در دورهء دبستان به تحصيل مشغول بود ، علاقهء خاصّى به شعر داشت و به حفظ آثار بزرگان شعر و ادب اهتمام مىورزيد ؛ بهخصوص به حفظ اشعار شاهنامهء فردوسى طوسى اهتمام بيشترى از خود نشان مىداد . به تدريج قريحهء او در شعر بيدار گشت و به سرودن شعر پرداخت .
اردلان از سال 1321 رسما كار شعر و شاعرى را آغاز كرد و براى آنكه به فنون شعر و رموز آن آشنا گردد ، به عضويّت انجمن ادبى همدان ، كه به رياست مرحوم استاد على محمّد آزاد تشكيل مىشد ، درآمد و از محضر او كمال بهره را برد و تا در همدان بود از اعضاى ثابت آن انجمن به شمار مىرفت .
اردلان در سال 1331 به تهران مهاجرت كرد و با انجمنهاى ادبى اين شهر در آميخت و از محضر استادان شعر و ادب و پيشكسوتان اين ره كسب فيض كرد و چون بيشترين معاشرت و مصاحبت را با دكتر حميدى شيرازى داشت ، بيشترين بهره را از وى مىبرد و در غزلى خطاب به دكتر حميدى بدين معنى اشارت كرده است .