تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 202

مساهمون:

ص٢٠٢

ادب ( 1350 - 1270 )

شادروان سيّد كاظم ادبى ، معروف به كاظم الحسينى ، كه در شعر گاهى « ادب » و زمانى « ادبى » تخلّص مىكرد ، فرزند سيّد جعفر مستوفى ، در سال 1270 هجرى شمسى در خانواده‌اى اصيل از سلسلهء سادات حسينى تفرش ، قدم به عالم حيات گذاشت . خواندن و نوشتن را در مكاتب قديم آموخت ؛ آن‌گاه تحت نظر دايى خود ، مرحوم سيّد خليل تفرشى ( منتصر الملك ) حاكم همدان ، به تحصيل علوم قديمه و جديده پرداخت و دورهء مدرسهء آليانس فرانسه را نيز در همدان گذراند . سيّد كاظم ادبى ازآن‌پس كه خانواده‌اش به تهران مهاجرت كرد و در آن شهر رحل اقامت افكندند ، در آغاز جوانى به سمت منشى در كابينهء دولت با همكارى امير الكتاب ( ملك الكلامى ) چندى به خدمت اشتغال ورزيد . آن‌گاه به استخدام وزارت ماليه ( دارايى ) درآمد و در سمت رياست حسابدارى و بودجهء آن وزارتخانه با درستى و پاكدامنى انجام‌وظيفه كرد و پس از سال‌ها خدمت با عالىترين رتبهء ادارى بازنشسته گرديد و پس از تقاعد ، از طرف نايب‌التّوليهء آستان قدس رضوى دعوت به كار شد و به عنوان خادم افتخارى با سمت سر مميّز مستقلّ آستان قدس مشغول به خدمت گرديد و سرانجام در سال 1350 در مشهد بدرود حيات گفت و در همان شهر مدفون گرديد . خاندان ادبى ، چون قاضى مير عبد الحميد ، اكثرا شاعر و خوشنويس و مستوفى و در دستگاه‌هاى دولتى ، مصدر خدمات مهمّ ادارى بوده‌اند .