اختر ( 1353 )
سعيد گوهرزاى ، فرزند محمّد حسين ، در بيست و دوم مهر ماه سال 1353 در شهر تبريز ديده به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى و متوسّط را در زادگاه خود به انجام رسانيد و پس از خدمت سربازى ، به شغل آزاد روى آورد و به كار گراورسازى و كليشه و مهرسازى اشتغال ورزيد .
گوهرزاى قريحهء شاعرى را از پدر به ارث برد و از شانزدهسالگى به سرودن شعر پرداخت و بيشتر اشعارش را در قالب غزل و رباعى سروده و تخلّص شعرى خود را « اختر » قرار داده است .
اختر ، از ميان استادان شعر متقدّم ، بيش از همهء شاعران به سعدى و حافظ علاقه دارد و در ميان شعراى معاصر ، به اشعار شادروان استاد شهريار دلبستگى از خود نشان مىدهد .
نمونههاى زير از نظم اوست :
عهد و پيمان
همچو مرغى در قفس دور از تو نالان ماندهام * بالوپر بشكسته و زار و پريشان ماندهام
گردش چشمان مستت از كفم دل برد و رفت * بيدل و تنها در اين كاشانه گريان ماندهام
با دل لبريز و پر از آتش سوزان عشق * چون چراغ بزم ياران پرتوافشان ماندهام