احيا ( 1318 )
احيا اشراقى دستگردى ، فرزند حسن ، كه در شعر تخلّص به اسم مىكند ، در سال 1318 هجرى شمسى در روستاى دستگرد شاهرود چشم به جهان هستى گشود .
تحصيلات ابتدايى را در زادگاه خود به پايان رسانيد و در سال 1331 شمسى به اتفاق پدر و مادر به گرگان مهاجرت كرد و در اين شهر سكونت اختيار نمود و تحصيلات متوسطه را در گرگان به انجام رسانيد . آنگاه به استخدام بانك درآمد و هماكنون در بانك ملّت مشغول خدمت است .
اشراقى ، شعر و شاعرى را از دوران نوجوانى آغاز كرد و خود دراينباره مىگويد : « شعر را مانند ديگر روستاييان از دوبيتى آغاز نموده و به مرور زمان در قالب غزل و مثنوى و قطعه و رباعى و حتّى نيمايى ، شعر را تجربه كردم » .
احيا اشراقى ، علاوه بر مجموعه اشعار خود كتابى نيز پيرامون تاريخ و جغرافياى منطقهء « بيارجمند » در دست تهيّه و تأليف دارد و براى چاپ آماده مىنمايد .
صحراى جنون
مىكشم بر شانهء مجروح بارِ خويش را * تا كنم دريايى از آتش كنارِ خويش را