[ الف ]
ابراهيمزاده ( 1322 )
على اكبر ابراهيمىراد - ، كه به نام « ابراهيمزاده » شهرت يافته ، فرزند احمد در سال 1322 هجرى شمسى در گرگان قدم به عرصهء حيات گذاشت ؛ دانشهاى ابتدايى و دورهء متوسّطه را در زادگاهش به پايان رسانيد ، ازآنپس براى ادامهء تحصيل در رشتهء زبان و ادبيات فارسى به دانشگاه پيام نور راه يافت و فارغ التحصيل شد .
ابراهيمزاده شعر و شاعرى را از دوران تحصيل در دبيرستان آغاز كرد و در ضمن با انجمن ادبى شهر خود همكارى و مشاركت نمود و در سال 1368 كه انجمن ادبى از طرف ادارهء ارشاد اسلامى گرگان تأسيس گرديد ، وى از اعضاى فعّال آن به شمار رفت و هماكنون انجمن مزبور زير نظر او اداره مىشود .
ابراهيمزاده مىگويد : « آثار هنرى شعر و نثرم را در مطبوعات مختلف به چاپ رسانيدهام ، شعر را با غزل و رباعى و مثنوى آغاز كردم و به موازات آنها سرودن اشعار نيمايى و سپيد را ادامه دادم ، بيش از بيست سال است كه در اين زمينه فعاليت دارم . در زندگى خصوصى سختىهاى زيادى را پشت سر نهادهام ، ليكن هيچگاه از مطالعهء آثار شاعران و نويسندگان گذشته و حال غافل نماندهام . در يكى از شركتهاى دولتى خدمتگزار مردم هستم . »
از ابراهيمزاده مجموعهء شعر « آتش اهورايى » طبع و نشر شده و آثار ديگرش عبارت است از : مزامير آب ( شعر ) ؛ پشت سالهاى فراموشى ( شعر ) ؛ سفرنامهء حجّ ( نثر ) .