آوا ( 1352 )
سيد محمّد حسين مؤمنى ، فرزند سيد عبد الوهّاب ، در شانزدهم خردادماه سال 1352 شمسى در يكى از روستاهاى تنكابن ( شهسوار ) واقع در استان مازندران در ميان خانوادهاى روحانى قدم به عرصهء حيات گذاشت ؛ دانشهاى ابتدايى و دورهء سيكل اوّل متوسّط را در زادگاهش به انجام رسانيد ، ازآنپس براى ادامهء تحصيل راهى شهر مذهبى قم شد و در حوزهء علميّه به تحصيل علوم قديمه پرداخت و دورهء سطح را نزد اساتيد هر رشته فرا گرفته و از محضرشان كسب فيض كرد و هماكنون نزديك به ده سال است كه در درسهاى خارج فقه و اصول شركت مىكند و ضمن تحصيل به تدريس فقه و اصول در مقطع سطح نيز اشتغال دارد .
مؤمنى كه هنوز براى شعرش تخلّصى برنگزيده ، مىگويد : تخلّص « آوا » را دوست دارم ، امّا هنوز آن را در شعر به كار نگرفتهام . « 1 » از كودكى به شعر و شاعرى علاقمند بوده و چند سالى است كه طبعآزمايى مىكنم و آثارم در بعضى از نشريات هم به چاپ رسيده است و از ميان انواع شعر به غزل و مثنوى بيشتر علاقه دارم . »
آوا در ميان شعراى متقدّم به اشعار سعدى و حافظ دلبستگى نشان مىدهد و از معاصرين به اشعار شادروان پروين اعتصامى ابراز علاقه مىكند . از وى تاكنون چند
هامش
( 1 ) - گويا بالاخره تخلّص سحر را برگزيده است