آوا ( 1335 )
محمد رضا عمرانى فرزند عبّاس در سال 1335 هجرى شمسى در كاشان از مادر زاد ، تحصيلات ابتدائى و دورهء متوسطه را در زادگاهش بپايان رسانيد و در رشته فرهنگ و ادب به دريافت مدرك ديپلم توفيق يافت ازآنپس به استخدام كارخانههاى مخمل و ابريشم كاشان درآمد و سرانجام پس از سالها خدمت در سال 1379 بازنشسته گرديد .
عمرانى كار شعر و شاعرى را از سال 1353 آغاز كرد و ابتدا در قالب دوبيتى و به صورت دوبيتىها پيوسته شروع كرد و مدّتها بقول خود جز دوبيتى ساختن هنرى نداشتم .
عمرانى در سال 1365 با راهنمائى يكى از دوستانش به انجمن ادبى سخن راه مىيابد و در اين انجمن از محضر استادان شعر ، با فنون شعر و رموز آن آشنا مىشود خود مىگويد : « بيشترين بهره را در شعر از استاد صائم رئيس انجمن بردم تا جايى كه تخلص شعرىام را استاد برايم برگزيد و همچنان عضو اين انجمن هستم . »
نوبهار من
مىروى از ديار من ، باز بيا كنار من * اى گل نوبهار من ، باز بيا كنار من
نرگس چشم مست تو ، ناز و نواز دست تو * مرهم حال زار من ، باز بيا كنار من